Tilki bir gün, tuhaf görünüşüne hep güldüğü Leyleğin sırtından eğlenmek için bir plan düşündü.

"Bugün gelip benimle yemek yemelisin," dedi Leyleğe, oynayacağı oyuna içinden gülerek. Leylek daveti sevinçle kabul etti ve tam vaktinde, hem de iyi bir iştahla geldi.

Tilki yemekte çorba ikram etti. Ama çorba çok sığ bir tabağa konmuştu ve Leyleğin yapabildiği tek şey gagasının ucunu ıslatmaktı. Bir damla bile çorba içemedi. Tilki ise kolayca yalayıp yuttu ve Leyleğin hayal kırıklığını artırmak için büyük bir keyif gösterisi yaptı.

Aç Leylek bu oyuna epey içerledi, ama sakin, dengeli bir kişiydi ve öfkeye kapılmakta bir yarar görmedi. Bunun yerine, çok geçmeden Tilkiyi kendisiyle yemeğe davet etti. Tilki kararlaştırılan saatte tam vaktinde geldi ve Leylek çok iştah açıcı kokan bir balık yemeği sundu. Ama yemek, boynu çok dar olan uzun bir kavanozda servis edilmişti. Leylek uzun gagasıyla yiyeceğe kolayca ulaşabiliyordu, ama Tilkinin yapabildiği tek şey kavanozun dışını yalamak ve o nefis kokuyu koklamaktı. Ve Tilki öfkesine yenik düşünce, Leylek sakince dedi ki:

Aynı muameleye katlanamayacaksan komşularına oyun oynama.