Bildiğiniz gibi Tavşanlar çok ürkektir. En küçük gölge onları korkuyla bir saklanma yerine kaçırmaya yeter. Bir keresinde böyle bir sefalet içinde yaşamaktansa ölmeye karar verdiler. Ama ölümü en iyi nasıl karşılayacaklarını tartışırlarken bir ses duyduklarını sandılar ve bir anda yuvalarına doğru seğirtiyorlardı. Yolda, kıyıdaki sazların arasında bir Kurbağa ailesinin oturduğu bir göletin yanından geçtiler. Bir anda ürken Kurbağalar çamurda güvenlik aramaya başladı.

"Bakın," diye haykırdı bir Tavşan, "işler o kadar da kötü değilmiş; işte bizden bile korkan yaratıklar var!"

Kendimizi ne kadar talihsiz sanırsak sanalım, her zaman bizden daha kötü durumda biri vardır.