Kutsal bir Heykel tapınağa taşınıyordu. Çelenklerle ve muhteşem koşumlarla süslenmiş bir Eşeğe yüklenmişti; rahiplerden ve miçolardan oluşan görkemli bir alay onu sokaklarda izliyordu. Eşek yürürken insanlar saygıyla başlarını eğiyor ya da dizlerinin üstüne çöküyordu; Eşek de bu onurun kendisine gösterildiğini sandı.

Kafası bu budalaca fikirle dolu olarak gurur ve kibirle öyle şişti ki durdu ve yüksek sesle anırmaya başladı. Ama şarkısının tam ortasında sürücüsü Eşeğin kafasına neler koyduğunu anladı ve bir sopayla onu acımasızca dövmeye başladı.

"Yürü bakalım, seni aptal Eşek," diye haykırdı. "Bu onur sana değil, taşıdığın heykele gösteriliyor."

Başkalarına ait olan övgüyü kendine mal etmeye çalışma.