Bildiğiniz gibi kömür karası olan bir Kuzgun, tüyleri en saf kar kadar beyaz olduğu için Kuğu'yu kıskanıyordu. Budala kuşun aklına, Kuğu gibi yaşarsa—bütün gün yüzüp dalarak ve suda yetişen otları, bitkileri yiyerek—tüylerinin de Kuğu'nunkiler gibi beyazlaşacağı fikri geldi.

Böylece ormanlardaki ve tarlalardaki yuvasını bırakıp göllerde ve bataklıklarda yaşamaya indi. Ama bütün gün yıkandıkça yıkandığı, neredeyse boğulacak hale geldiği halde tüyleri eskisi gibi kapkara kaldı. Yediği su otları da ona dokunduğundan gitgide zayıfladı ve sonunda öldü.

Alışkanlık değiştirmek doğayı değiştirmez.