Sonbaharın sonlarında aydınlık bir gün, bir Karınca ailesi ılık güneşte koşuşturup yaz boyunca depoladıkları tahılı kuruturken, koltuğunun altında kemanıyla açlıktan bitkin bir Çekirge çıkageldi ve alçakgönüllülükle bir lokma yiyecek diledi.
"Ne!" diye haykırdı Karıncalar şaşkınlıkla, "kış için hiçbir şey depolamadın mı? Bütün geçen yaz ne yapıyordun Allah aşkına?"
"Yiyecek depolamaya vaktim olmadı," diye sızlandı Çekirge; "müzik yapmakla öyle meşguldüm ki farkına varmadan yaz geçip gitti."
Karıncalar tiksintiyle omuz silkti.
"Müzik yapıyordun, öyle mi?" diye haykırdılar. "Pekâlâ; şimdi de dans et!" Ve Çekirge'ye sırtlarını dönüp işlerine döndüler.
Çalışmanın vakti başka, eğlenmenin vakti başkadır.