Kedi ile fare Oynamış malt ambarında bir kere:
Kedi farenin kuyruğunu ısırıp koparmış. “Aman pisicik, ver kuyruğumu.” “Hayır,” demiş kedi, “sen ineğe gidip bana biraz süt getirmedikçe kuyruğunu vermem.”
Önce sekmiş, sonra koşmuş, İneğe varınca şöyle başlamış:
“Aman İnek, bana süt ver, ben de kediye süt vereyim, kedi de bana kendi kuyruğumu geri versin.” “Hayır,” demiş inek, “sen çiftçiye gidip bana biraz saman getirmedikçe sana süt vermem.”
Önce sekmiş, sonra koşmuş, Çiftçiye varınca şöyle başlamış:
“Aman Çiftçi, bana saman ver, ben de ineğe saman vereyim, inek de bana süt versin, ben de kediye süt vereyim, kedi de bana kendi kuyruğumu geri versin.” “Hayır,” demiş çiftçi, “sen kasaba gidip bana biraz et getirmedikçe sana saman vermem.”
Önce sekmiş, sonra koşmuş, Kasaba varınca şöyle başlamış:
“Aman Kasap, bana et ver, ben de çiftçiye et vereyim, çiftçi de bana saman versin, ben de ineğe saman vereyim, inek de bana süt versin, ben de kediye süt vereyim, kedi de bana kendi kuyruğumu geri versin.” “Hayır,” demiş kasap, “sen fırıncıya gidip bana biraz ekmek getirmedikçe sana et vermem.”
Önce sekmiş, sonra koşmuş, Fırıncıya varınca şöyle başlamış:
“Aman Fırıncı, bana ekmek ver, ben de kasaba ekmek vereyim, kasap da bana et versin, ben de çiftçiye et vereyim, çiftçi de bana saman versin, ben de ineğe saman vereyim, inek de bana süt versin, ben de kediye süt vereyim, kedi de bana kendi kuyruğumu geri versin.”
“Olur,” demiş fırıncı, “sana ekmek vereyim, Ama unumu yersen, başını keseyim.”
Derken fırıncı fareye ekmek vermiş, fare kasaba ekmek vermiş, kasap fareye et vermiş, fare çiftçiye et vermiş, çiftçi fareye saman vermiş, fare ineğe saman vermiş, inek fareye süt vermiş, fare kediye süt vermiş, kedi de fareye kendi kuyruğunu geri vermiş!