Bir Eşek, bir ormanın yakınındaki otlakta otlarken çitin boyunca gölgelerde pusuya yatmış bir Kurt gördü. Kurdun aklından geçeni kolayca tahmin etti ve kendini kurtarmak için bir plan düşündü. Böylece topal numarası yaptı ve acıyla aksamaya başladı.

Kurt yanına gelince Eşeğe onu neyin topal ettiğini sordu; Eşek de keskin bir dikene bastığını söyledi.

"Lütfen çıkarıver," diye yalvardı, acı çekiyormuş gibi inleyerek. "Çıkarmazsan, beni yerken boğazına batabilir."

Kurt bu öğüdün akıllıca olduğunu gördü, çünkü yemeğini boğulma tehlikesi olmadan tatmak istiyordu. Böylece Eşek ayağını kaldırdı ve Kurt dikeni büyük bir dikkat ve titizlikle aramaya başladı.

Tam o sırada Eşek var gücüyle çifte attı ve Kurdu bir düzine adım öteye yuvarladı. Kurt ağır ağır ve acıyla ayağa kalkarken de Eşek dörtnala güvenli bir yere kaçtı.

"Oh olsun bana," diye homurdandı Kurt, çalıların arasına sürünürken. "Ben mesleğim gereği kasabım, hekim değil."

Kendi işine bak.