Uzun zaman önce bir Adam ormanda bir Satirle karşılaştı ve onunla dost olmayı başardı. İkisi çok geçmeden can yoldaşı oldu ve Adamın kulübesinde birlikte yaşamaya başladı. Ama soğuk bir kış akşamı eve doğru yürürlerken Satir, Adamın parmaklarına üflediğini gördü.

"Bunu neden yapıyorsun?" diye sordu Satir.

"Ellerimi ısıtmak için," diye yanıtladı Adam.

Eve vardıklarında Adam iki kâse lapa hazırladı. Bunları buram buram tüterken masaya koydu ve yoldaşlar yemeğin tadını çıkarmak için neşeyle oturdu. Ama Satir'i epeyce şaşırtarak Adam lapa kâsesine üflemeye başladı.

"Bunu neden yapıyorsun?" diye sordu.

"Lapamı soğutmak için," diye yanıtladı Adam.

Satir aceleyle ayağa fırladı ve kapıya yöneldi.

"Hoşça kal," dedi, "yeterince gördüm. Aynı nefesle hem sıcak hem soğuk üfleyen biri bana dost olamaz!"

İki tarafa birden konuşan adama iki taraf da güvenmemeli.