Bir zamanlar hayvanlar arasında şiddetli bir veba kol geziyordu. Birçoğu öldü; yaşayanlar ise öyle hastaydı ki ne yiyeceğe ne içeceğe aldırıyor, kendilerini bitkin bitkin sürüklüyorlardı. Artık ne semiz genç bir tavuk Tilki Efendi'yi yemeğe ayartabiliyor, ne de körpe bir kuzu açgözlü Kurt Bey'in iştahını kabartıyordu.
Sonunda Aslan bir meclis toplamaya karar verdi. Bütün hayvanlar bir araya geldiğinde ayağa kalktı ve dedi ki:
"Sevgili dostlar, sanırım tanrılar bu vebayı günahlarımızın cezası olarak üstümüze gönderdi. Bu yüzden aramızda en suçlu olan kurban edilmeli. Belki böylece hepimiz için bağışlanma ve şifa elde ederiz.
"Önce ben bütün günahlarımı itiraf edeceğim. Çok açgözlü olduğumu ve pek çok koyun yediğimi kabul ediyorum. Bana hiçbir zarar vermemişlerdi. Keçiler, boğalar ve geyikler yedim. Doğrusunu söylemek gerekirse, arada bir çoban bile yedim.
"Şimdi, en suçlu bensem kurban edilmeye hazırım. Ama bence en iyisi herkesin benim gibi günahlarını itiraf etmesi. Sonra tam bir adaletle kimin en suçlu olduğuna karar verebiliriz."
"Majesteleri," dedi Tilki, "fazlasıyla iyi yüreklisiniz. O aptal koyun kafalıları yemek suç olabilir mi? Hayır, hayır majesteleri. Onları yiyerek büyük bir onur bağışladınız.
"Çobanlara gelince, hepimiz onların efendimizmiş gibi davranan o zavallı soydan olduğunu biliriz."
Bütün hayvanlar Tilkiyi yüksek sesle alkışladı. Sonra Kaplan, Ayı, Kurt ve bütün yırtıcı hayvanlar en kötü işlerini sayıp döktükleri halde hepsi bağışlandı ve pek aziz, pek masum gösterildi.
Sıra itiraf etmek için Eşeğe geldi.
"Hatırlıyorum," dedi suçlulukla, "bir gün rahiplere ait bir tarlanın yanından geçerken körpe otun ve açlığımın ayartısına öyle kapıldım ki, birazını otlamaktan kendimi alamadım. Buna hakkım yoktu, kabul ediyorum—"
Hayvanlar arasında kopan büyük bir gürültü sözünü kesti. İşte hepsinin başına felaketi getiren suçlu! Başkasına ait otu yemek ne korkunç bir suçtu! Herhangi birini asmaya yeterdi, nerede kaldı bir Eşeği.
Hemen hepsi, önde Kurt, üstüne çullandı ve çok geçmeden işini bitirdi; onu oracıkta, sunak gibi bir tören zahmetine bile girmeden tanrılara kurban ettiler.
Güçlülerin suçlarının cezasını güçsüzler çeker.