Bir gün bir Geyik bir Koyuna geldi ve ondan bir ölçek buğday ödünç istedi. Koyun onun çok hızlı bir koşucu olduğunu, isterse kolayca erişilmez bir yere gidebileceğini biliyordu. Bu yüzden ona kefil olacak birini tanıyıp tanımadığını sordu.

Zarif bir geyik, yeşil bir çayırda uysal bir koyunla kibarca konuşuyor; sanki bir iyilik istiyormuş gibi, yakınında bir sepet buğday var.

"Evet, evet," diye yanıtladı Geyik kendinden emin, "Kurt bana kefil olacağına söz verdi."

"Kurt mu!" diye haykırdı Koyun öfkeyle. "Böyle bir teminatla sana güveneceğimi mi sanıyorsun? Ben Kurdu bilirim! İstediğini alır, parasını ödemeden kaçar. Sana gelince, bacaklarını öyle iyi kullanıyorsun ki, borcu almak için seni kovalamam gerekse pek şansım olmazdı!"

İki karadan bir ak çıkmaz.