İki Adam bir ormanda birlikte yolculuk ederken, birdenbire kocaman bir Ayı yanı başlarındaki çalıları yararak çıkageldi.

Adamlardan biri kendi güvenliğini düşünerek bir ağaca tırmandı.

Öteki, o vahşi hayvanla tek başına dövüşemeyeceğinden kendini yere attı ve ölü gibi kımıldamadan yattı. Bir Ayının ölü bedene dokunmayacağını duymuştu.

Doğru olmalıydı; çünkü Ayı bir süre Adamın başını kokladı, sonra öldüğüne kanaat getirmiş gibi çekip gitti.

Ağaçtaki Adam aşağı indi.

"O Ayı sanki kulağına bir şeyler fısıldadı," dedi. "Sana ne söyledi?"

"Dedi ki," diye yanıtladı öteki, "tehlike anında dostunu terk edecek biriyle yoldaşlık etmek hiç de akıllıca değilmiş."

Felaket, gerçek dostluğun sınavıdır.