Bir ırmağı yüzerek geçen bir Tilki kıyıya güç bela ulaşabildi; hızlı akıntıyla boğuşmaktan berelenmiş ve bitkin düşmüş halde orada uzandı. Çok geçmeden bir kan emici sinek bulutu üstüne kondu; ama o, onlardan kaçamayacak kadar hâlâ güçsüz olduğundan sessizce yattı.

Oradan bir Kirpi geçti. "Bırak da sinekleri kovayım," dedi iyi yüreklilikle.

"Yok, yok!" diye haykırdı Tilki, "onları rahatsız etme! Alabilecekleri kadarını aldılar. Onları kovarsan aç gözlü başka bir sürü gelir ve kalan azıcık kanımı da alır."

Küçük bir kötülüğe katlanmak, onu ortadan kaldırmaya çalışırken daha büyüğünü göze almaktan iyidir.