Anlatılana göre Tavus Kuşu'nun başlangıçta, bugün böylesine gururlandığı o güzelim tüyleri yokmuş. Bunları, gözdesi olduğu Juno, bir gün kendisini öteki kuşlardan ayıracak bir tüy kuyruğu diye yalvarınca ona bağışlamış. Sonra, zümrütle, altınla, morla ve gök mavisiyle parıldayan süsler içinde kuşların arasında gururla salınmış. Hepsi ona kıskançlıkla bakmış. En güzel sülün bile kendi güzelliğinin aşıldığını görebilmiş.

Derken Tavus Kuşu mavi gökyüzünde yükseklerde süzülen bir Kartal gördü ve eskiden olduğu gibi uçma isteği duydu. Kanatlarını kaldırıp yerden yükselmeye çalıştı. Ama görkemli kuyruğunun ağırlığı onu aşağıda tuttu. Sabah güneşinin ilk ışıklarını selamlamak ya da gün batımında yüzen bulutların arasındaki pembe ışıkta yıkanmak için yükselmek yerine, sıradan bir kümes kuşundan daha yüklü ve daha ezik biçimde yerde yürümek zorunda kalacaktı.

Gösteriş ve debdebe uğruna özgürlüğünü feda etme.