Bir Çiftçi, şiddetli bir yağmurun ardından çamurlu bir köy yolunda arabasını sürüyordu. Atlar yükü derin çamurdan güçbela çekiyordu; sonunda tekerleklerden biri bir tekerlek izine göbeğine kadar gömülünce büsbütün durdular.

Çiftçi yerinden indi ve arabanın yanında durup ona baktı, ama onu çukurdan çıkarmak için en ufak bir çaba göstermedi. Bütün yaptığı, talihsizliğine sövmek ve yüksek sesle Herkül'ü yardımına çağırmaktı. Sonra, anlatıldığına göre, Herkül gerçekten belirdi ve dedi ki:

"Omzunu tekerleğe daya adam, atlarını da dürt. Arabaya yalnızca bakarak ve sızlanarak onu kımıldatabileceğini mi sanıyorsun? Kendine yardım etmek için biraz çaba göstermezsen Herkül yardım etmez."

Çiftçi omzunu tekerleğe dayayıp atları dürttüğünde araba kolayca hareket etti; çok geçmeden Çiftçi büyük bir hoşnutlukla ve iyi bir ders almış olarak yola koyulmuştu.

En iyi yardım, kendine yardımdır.

Gök, kendine yardım edene yardım eder.