Kaplumbağa, bilirsiniz, evini sırtında taşır. Ne kadar uğraşsa da evinden ayrılamaz. Jüpiter'in onu böyle cezalandırdığı söylenir; çünkü öyle tembel bir evcimendi ki özellikle davet edildiği halde Jüpiter'in düğününe gitmemişti.

Yıllar sonra Kaplumbağa keşke o düğüne gitseydim diye düşünmeye başladı. Kuşların ne neşeyle uçtuğunu, Tavşan'ın, Sincap'ın ve bütün öteki hayvanların, görülecek her şeyi görmeye can atarak nasıl çevik çevik koştuğunu görünce Kaplumbağa kendini çok hüzünlü ve hoşnutsuz hissetti. O da dünyayı görmek istiyordu; oysa sırtında bir ev ve kendisini güçbela sürükleyen kısacık bacaklarla oradaydı işte.

Bir gün bir çift Ördek'le karşılaştı ve onlara bütün derdini anlattı.

"Dünyayı görmene yardım edebiliriz," dedi Ördekler. "Şu değneği dişlerinle tut, biz de seni havada çok yükseklere taşıyalım; oradan bütün kırları görebilirsin. Ama sesini çıkarma, yoksa pişman olursun."

Kaplumbağa doğrusu çok sevindi. Değneği dişleriyle sıkıca kavradı, iki Ördek de birer ucundan tuttu ve bulutlara doğru süzülüp gittiler.

Tam o sırada bir Karga uçup geçti. Bu tuhaf manzaraya çok şaşırdı ve haykırdı:

"Bu kesinlikle Kaplumbağaların Kralı olmalı!"

"Elbette ta ken----" diye başladı Kaplumbağa.

Ama bu budalaca sözleri söylemek için ağzını açtığı anda değneği kaçırdı ve yere düştü; orada bir kayaya çarpıp paramparça oldu.

Budalaca merak ve kibir çoğu zaman felakete götürür.